گمشده ی استیل آذین و هدایتی

درحالیکه آرام آرام به نیم فصل فوتبال لیگ برتر ایران نزدیک می شویم تیم های متمول با نتایج نه چندان در خور توجه و بد در انتهای جدول قرار دارند.

سرآمد همه ی این تیم ها، استیل آذین است که در ابتدای فصل به کهکشانی های فوتبال ایران مشهور شده بودند. این تیم با بریز وبپاش های بی حد و حصر در پی جذب ستاره های ایرانی داخل و خارج کشور، ظاهرا به دنبال این بود که با به دست اوردن یکی از سکوهای بالای جدول، فصل بعد را در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا حضور به هم رساند؛ اما با وجود شروع خوب درلیگ آرام آرام دچار مشکلات داخلی شده و نتیجه این شد که امروز در مکان آخر رده بندی لیگ برتر جا خوش کرده است.

حسین هدایتی که مالک و همکاره ی این تیم است در گزینش مدیر با اهدافی که در سر می پروراند دچار اشتباه فاحشی شد و به گمان اینکه با مصطفی آجورلو می تواند به اهدافش برسد تمام امور باشگاهش را به او سپرد ونتیجه این شد که آجورلو با سلیقه ی خاص خود اقدام به جذب بازیکن کرده و تذکر های ناله گونه ی علی کریمی و یکی دوتن از باتجربه های استیل آذین مبنی بر کمبود مهره های دفاعی نیز به جایی نرسید .

در ادامه ی این روند رو به سقوط با دراز کردن مربی خارجی این تیم که به گواه روزهای اول حضورش در ایران کارکشته به نظر می رسید و کاربلد بود اقدام به دادن شوک به این تیم کردند و بعد از یکی دو تغییر در رده ی مدیریت سرانجام به عنوان آخرین تیر ترکش علی پروین را به استیل آذین وصل کردند تا با شیوه های خاص مدیریتی او تحول جدیدی را تجربه کنند.

پروین که سرآمد مربیان نسل گذشته ی فوتبال ایران بود، روزهای ابتدایی حضورش در استیل آذین را به روحیه بخشی به اعضای تیم گذراند و اذعان می داشت که این تیم چیزی به لحاظ بازیکن کم ندارد؛ اما بدن بازیکنان به زعم او نیاز به شلاق داشت تا آبدیده شود، غافل از اینکه دوره ی بدنسازی در تپه های داوودیه و روشهای آنچنانی گذشته و امروزه از مدرنترین روش های مرسوم در تیم های ایرانی نیز به کار گرفته می شود.

حسین هدایتی بداند: چنانچه پیش از این نیز گفته شد، گمشده ی تیم او تعویض پی درپی مربی نیست و او اولین اشتباه را زمانی مرتکب شد که کادر مربیگری سال پیش را ازکار برکنار کرد تا به اهداف بلند پروازانه ی خود دست یازد، در ورزش هرچند می توان با برنامه ریزی به اهداف بلند نیز دست یافت؛ اما تنها خواستن و امکانات مادی راهکار نیست.

چنانچه هدایتی بخواهد تیمش را از ورطه ی سقوط به رده ی پایین تر نجات دهد می باید سریع دست به کار شده و در نیم فصل با به کار گیری چند بازیکن در دفاع وپیش از آن یک سرمربی کاربلد حضورش را در لیگ برتر سال بعد تضمین نماید.

...و دوباره علی پروین

خدا این علی پروین را از فوتبال ایران نگیرد که اگر می گرفت حالا استیل آذینی ها نمی دانستند سکان هدایت تیمشان را به چه کسی بسپارند.علی پروین که از دوستان حسین هدایتی است بعد از مربیگری تومباکوویچ و پیروانی سومین مربی امسال قرمزپوشان است که عده ای معتقدند تیم دوم پرسپولیس است، هرچند سرپرست باشگاه پرسپولیس شدیدا این موضوع را تکذیب کند.

اوضاع در باشگاه استیل به روال گذشته به رفت و آمدهای بی ثمر می گذرد، این تیم که با صرف هزینه هایی گزاف با پروین نتوانسته بود به لیگ برتر بیاید، سال بعد را بسیار راحت تر و کم هزینه تر به لیگ برتر آمد، درحالی که پروین نقشی در این تیم نداشت.

به نظر هدایتی اهداف خاصی را در این گزینش دنبال می کند، هدایتی احتمالا می داند که با پروین نیز به جایی نخواهد رسید؛ اما دل به عاشقان سینه چاک سلطان بسته است که می داند با حضور او به تشویق تیمش خواهند پرداخت.

در سوی دیگر علی پروین با سالها دوری از فوتبال هنوز در دکترین خود صحبت از شلاق زدن بدن بازیکنان می کند، علی پروین بلا شک یکی از بزرگترین آدمهایی است که فوتبال ایران به خود دیده؛ اما به نظر فرمولهایش کمی کهنه شده و کارآیی نخواهد داشت، پروین درجمع بازیکنان صحبت از کم کردن قرارداد بازیکنان با نیت تحریک احساسات می کند، درحالی که بازیکنان امروزی با نسل دهه ی شصت و هفتاد ایران به کلی متفاوتند.

بازیکنان امروز فوتبال ایران با داشتن راهکارهای قانونی از جمله مدیر برنامه و هزار مدل مشاور راه را بر پروین خواهند بست، پروین اگر بخواهد با بازیکنان امروزی روش سالهای دهه ی هفتاد را بیازماید یقینا ره به جایی نخواهد برد.

چیزی که امروز استیل آذین را نجات خواهد داد همانا یکدلی و یکرنگی و ثبات است، علی پروین یا هر مربی دیگری که سکان این تیم را دردست خواهد داشت باید بداند با یک بازی نمی تواند تمامی حاشیه های این تیم را درون و بیرون زمین به صفر برساند و نتیجه بگیرد.

نتیجه گرفتن در فوتبال حاصل روش های قهر امیز و تنبیهی نیست، تمرین و تمرین و تمرین به همراه یکدلی و کاردانی و مدیریت می تواند هر تیمی را به اهداف عالیه اش برساند، پروین اگرچه در بعد مدیریت تیم ظاهرا بی همتاست؛ اما فاکتورهای دیگری هم دارد که به نظر برای فوتبالیست زیاده خواه امروزی چندان خوشایند نیست.

نگارنده پیش بینی می کند پروین با انتخاب استیل آذین در واقع به نوعی آبروی ورزشی خود را نشانه گرفته است، امیدواریم حاصل این انتخاب پروین فراموشی همیشگی او در میادین فوتبال نباشد.